Jerzy Kuliński

KARAWELA "LISE VON LUBECK" Z WIZYTĄ W GDAŃSKU

Po chropowatym początku i wyjaśnieniu sobie (nawzajem, nawzajem !) pewnych nieporozumień kapitan Andrzej Drapella wchodzi w nasz światek. Zaczynamy od newsów, w których doswiadczony kapitan przybliża "przyjemniaczkom" małych łódeek - specyfikę żaglowców. Nie wątpie, ze Andrzej z nie mniejszym zainteresowaniem czyta relacje z rejsów maleństwa "Szerszenia" czy nieco większego "Sloni".  Jestem już prawie pewny, że uda mi się przywieźc Andrzeja na jesienny Kongres SIZ do Pucka. Tam przy piwie kapitanowie dwóch pokoleń Andrzej i Krzysztof porównają swoje manifesty. Niebawem news o Gibraltarze. Teraz mam kłopot z .... nadmiarem fotek. O drugiej w nocy po raz pierwszy wieszałem ten news. W srodku nocy, kiedy moja sieć osiedlowa ma żwawą przepustowość. Wpakowałem za dużo fotek i kiedy kliknąłem ENTER - wszystko się skasowało bez ostrzeżenia (ze wóz jest przeładowany). Teraz zamieszczam mocno okrojony zestaw zdjeć. Tu klik dla Andrzeja  <a target="_blank" href="http://www.zagle.pl/cgi-bin/top/rankem.cgi?id=kiedra"><img height="60" alt="" width="120" src="/att/Image/201000/ranking120x60.gif" /></a> Kamizelki i zyjcie wiecznie ! Don Jorge ======================  Czesc Jurek, - prawie dwa lata temu przyprowadzilem do Gdanska "Lise von Lubeck". Ciekawy statek z doskonala zaloga, oraz dobrym pomyslem na jego budowe. Zbudowany jest bardzo starannie i stanowi teraz niedwatpliwa atrakcje Lubeki. W swoja pierwsza podroz przybyli do Gdanska, a ja mialem to szczescie się nimi zająć. <img height="600" alt="" width="800" src="/att/Image/201000/LISAprzyCMM.jpg" /> Przy goscinnej kei Centralnego Muzeum Morskiego <img height="308" alt="" width="410" src="/att/Image/201000/LISAandrzej.jpg" />  <img height="308" alt="" width="410" src="/att/Image/201000/LISAwalkaNAbomie.jpg" /> Andrzej prowadzi "Lise"                                                                     Walka (poduszki) na bomie w "Zejmanie" <img height="615" alt="" width="820" src="/att/Image/201000/LISAzurawZALOGA.jpg" /> Załoga w strojach "z epoki" <img style="WIDTH: 839px; HEIGHT: 600px" height="600" alt="" width="800" src="/att/Image/201000/LISAwychodziZgdanska.jpg" /> "Lise Von Lubeck" opuszcza Gdańsk &bdquo;Lisa von Lubeck” w Gdańsku Motto tych, co stworzyli piękną &bdquo;Lisę von Lubeck”: &bdquo;Jeśli z innymi chcesz budować statek, nie zaczynaj od zbieranie drewna, lecz obudź w nich tęsknotę za dalekim, nieskończonym morzem” – Antonine de Saint-Exupery. Gdy replika XV- wiecznej kogi &bdquo;Ubena von Bremen” zawinęła do Lubeki, wielu mieszkańców tego pięknego, portowego miasta ogarnęła fala zazdrości. Jak to – ONI mają, a MY nie? Sprawy w &bdquo;swoje ręce” wzięła pani Lisa Drager, zwołała grono entuzjastów i wspólnie postanowili zbudować replikę karaweli, bo takie właśnie statki zastąpiły na handlowych szlakach małe kogi. W XVI wieku setki karawel żeglowało po Bałtyku i Morzu Północnym. Przewożone na nich towary zbudowały potęgę hansatyckich miast. Pomysł budowy statku powstał w 1991 roku, do realizacji projektu powołano Towarzystwo Dziedzictwa Kultury Miasta Lubeki. Największym kłopotem był brak dokumentacji. W średniowieczu budowa statków opierała się na ustnie przekazywanej tradycji, a nie znaleziono, jak dotąd, żadnego wraku karaweli, który dałby podstawy do wiernej rekonstrukcji. Prace nad odtworzeniem planów tego statku trwały 7 lat - badano płaskorzeźby w kościołach, stare księgi, zaangażowano okrętowców, żeglugowców i historyków. Na tej podstawie Politechnika Berlińska stworzyła niezbędną dokumentację techniczną i wtedy port w Lubece oddał do dyspozycji pasjonatów magazyn, w którym urządzono stocznię. Z Urzędem Pracy uzgodniono zatrudnienie do projektu młodych bezrobotnych, przysposabiając ich jednocześnie do nowego zawodu. Jako mistrzów zaangażowano 15 emerytowanych rzemieślników. Łącznie, w ciągu 6 lat budowy &bdquo;Lisy von Lubeck”, przeszkolono 240 młodych pracowników. W pracach pomagało również wielu ochotników, którzy dla tej idei poświęcali swój wolny czas i siły. Celem zdobycia materiału do budowy statku wycięto w lubeckich lasach 170 wyselekcjonowanych, kilkusetletnich dębów. Dziobowe i rufowe deski poszycia wyginano, jak kiedyś, przy pomocy pary. Część podwodną statku obito miedzianą blachą. Na tej wyjątkowej stoczni odkuto ręcznie 8000 20-to centymetrowych gwoździ o grubości 14 mm, wykonano ponad 100 bloków do takielunku, 5-cio metrowej wysokości ster dębowy ze stalowymi okuciami, okorowano 40 metrowej wysokości grotmaszt i dwa krótsze pozostałe maszty, które uprzednio przez 15 miesięcy moczono w wodzie, aby uniknąć ich spękania i uszyto pięknie zdobione żagle. Nawet 4,5 metrowa łódź ratunkowa została wykonana ręcznie.  Kiedy  ukończono budowę i przy pomocy potężnego dźwigu karawelę zwodowano, a inicjatorkę budowy, panią Lisę Drager, poproszono by ochrzciła statek imieniem &bdquo;Lisa von Lubeck”. Trasa pierwszej,  podróży wiodła z Lubeki do Gdańska - przez Stralsund, Kołobrzeg i Hel. Załoga liczyła 14 osób wybranych z tych, co statek budowali. Karawelą dowodził Dieter Baars - emerytowany kapitan niemieckiej marynarki handlowej. Polska Mesa Bractwa Wybrzeża postanowiła zaaranżować pobyt załogi &bdquo;Lisy von Lubeck” w naszych portach, stąd mój pobyt na jej pokładzie. Zaokrętowałem, gdy weszła do portu w Kołobrzegu. Przywitała mnie załoga w dojrza-łym wieku, dzielna, obyta z morzem, o mocnych dłoniach. Wyszliśmy w morze i skierowaliśmy się na wschód. Za główkami portu postawiliśmy wszystkie żagle - manewry przebiegały sprawnie, a statek zachowywał się znakomicie. Była to chwila, na którą długo czekałem. Wreszcie, naocznie i namacalnie, mogłem zobaczyć jak żeglowały historyczne okręty, na których odkrywano świat!  Pełnym baksztagiem płynęliśmy 6,5 węzła, a &bdquo;Lisa” dostojnie kołysała się na fali. Załoga, podzielona na dwie wachty, wymieniała się na pokładzie co 6 godzin. Pomieszczenie dla załogi na karaweli stanowi wielka ładownia-kubryk. Po środku ogromny stół, po burtach bakisty, na których śpi załoga, a od strony rufy efektowny bar. Na czołowej ścianie duża pieczęć hanzatyckiej Lubeki, na wręgach deski z nazwiskami sponsorów i małe mosiężne tabliczki upamiętniające tych wszystkich, którzy dla statku pracowali. Następnego dnia zacumowaliśmy w porcie rybackim w Helu. W czasie manewrów pękła lina rufowa, łamiąc nogę jednemu z żeglarzy. Wypadek przyćmił dobre nastroje i dopiero znakomita kolacja w portowej knajpie poprawiła nieco samopoczucie załogi. Rano, przed wyjściem do Gdańska, statek odwiedził kontradmirał Czesław Dyrcz -znany żeglarz i dwukrotny kaphornowiec. Był to miły akcent postoju w tym porcie. O 1030 minęliśmy główki gdańskiego portu. Mijając pomnik Obrońców Westerplatte oddaliśmy salut banderą i godzinę później zacumowaliśmy przy gościnnym nabrzeżu Centralnego Muzeum Morskiego, gdzie XVI- wieczna karawela pasowała jak ulał. Załogę w imieniu Prezydenta Miasta powitał pan Andrzej Radomski, wręczając flagę miasta Gdańska. Załoga zwiedziła Centralne Muzeum Morskie, gdańską starówkę, wysłuchała koncertu w katedrze oliwskiej i wróciła na statek oczarowana urokiem i atmosferą miasta. Następnego dnia na pokładzie &bdquo;Lisy von Lubeck” złożył oficjalną wizytę Prezydent Miasta Gdańska, pan Paweł Adamowicz, któremu kapitan karaweli przekazał list burmistrza Lubeki zapraszający do bliższej współpracy. Wieczorem, w żeglarskim klubie &bdquo;Zejman”, spotkali się polscy i niemieccy żeglarze. Grał gdański zespół szantowy &bdquo;Trzy Majtki”. Przy wtórze dobrej muzyki przeciągano linę, walczono na bomie, wbijano gwoździe w twardy pień. Zabawa zakończyła się o trzeciej nad ranem przy kuflu piwa... w kubryku na &bdquo;Lisie”. W trakcie całego pobytu piękna karawela była otwarta dla zwiedzających gości. Załoga występowała we własnoręcznie szytych strojach z epoki i oprowadzała po wszystkich zakątkach statku. W niedzielę, 23 kwietnia 2006 roku o godzinie 1400 oddano cumy i statek pożeglował do macierzystej Lubeki. Kapitan - Dieter Baars: &bdquo;W ciągu 40 lat pracy na wszystkich morzach, po odwiedzeniu kilkuset portów - wizyta &bdquo;Lisą von Lubeck” w Gdańsku stanowiła dla mnie znaczące wyróżnienie. Jestem zaskoczony otwartością i życzliwością Gdańszczan. Zyskaliśmy tu wielu nowych przyjaciół.” Członek załogi – Adam Jurgen: &bdquo;Gdańsk jest przepięknym miastem z życzliwymi ludźmi. Wieczorne zakończenie naszego postoju w żeglarskim klubie &bdquo;U Zejmana” było wspaniałym przeżyciem. Mam nadzieję, że Polacy będą nas dobrze wspominać. Chętnie powrócę tu znowu i postaram się zabrać ze sobą mych rodaków z Lubeki”. O pobycie w Gdańsku wypowiedzieli się bardzo pozytywnie wszyscy członkowie załogi i postanowili włączyć Gdańsk do stałego planu rejsów &bdquo;Lisy von Lubeck”. A ja, ze swej strony, pragnę serdecznie podziękować tym wszystkim, którzy przyczynili się do tak dobrego wizerunku Gdańska. Andrzej Drapella P.S. Jak widać na przykładzie tej karaweli - dla niemieckich emerytów nie ma miejsca &bdquo;za falochronem” – jest za to aktywne życie, czas wspólnej żeglugi. Przykład warty zastanowienia. Dane statku: - sygnał rozpoznawczy DKVI - MMSI numer 211 136 000 - długość całkowita 35,90m - szerokość 9,30 m - wysokość od lustra wody 21,20 m - zanurzenie 2,86 m - DWT 193,6 T - BRT 164 TR - NRT 49 TR - ożaglowanie 276 m2 - moc silnika 347 KM <div> <h2 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> </h2> </div>

Drukuj Powrót

Komentarze

Ładne! Robert Hoffman z dnia: 2008-04-07 16:57:11

Odp: Ładne! bogdan kiebzak z dnia: 2008-04-07 17:14:27

tekst, który zapomniałem dosłać Andrzej Drapella z dnia: 2008-04-07 17:48:57

<h2 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> &bdquo;Lisa von Lubeck” w Gdańsku  </h2>  <o:p></o:p> Motto tych, co stworzyli piękną &bdquo;Lisę von Lubeck”:<o:p></o:p>  <o:p></o:p> <h1 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&bdquo;Jeśli z innymi chcesz budować statek, nie zaczynaj od zbieranie drewna, lecz obudź </h1> w nich tęsknotę za dalekim, nieskończonym morzem” – Antonine de Saint-Exupery.<o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p> Gdy replika XV- wiecznej kogi &bdquo;Ubena von Bremen” zawinęła do Lubeki, wielu mieszkańców tego pięknego, portowego miasta ogarnęła fala zazdrości. Jak to – ONI mają, a MY nie?   <o:p></o:p> Sprawy w &bdquo;swoje ręce” wzięła pani Lisa Drager, zwołała grono entuzjastów i wspólnie postanowili zbudować replikę karaweli, bo takie właśnie statki zastąpiły na handlowych szlakach małe kogi. W XVI wieku setki karawel żeglowało po Bałtyku i Morzu Północnym.  Przewożone na nich towary zbudowały potęgę hansatyckich miast.  <o:p></o:p>     Pomysł budowy statku powstał w 1991 roku, do realizacji projektu powołano Towarzystwo Dziedzictwa Kultury Miasta Lubeki. Największym kłopotem był brak dokumentacji. W średniowieczu budowa statków opierała się na ustnie przekazywanej tradycji, a nie znaleziono, jak dotąd, żadnego wraku karaweli, który dałby podstawy do wiernej rekonstrukcji. Prace nad odtworzeniem planów tego statku trwały 7 lat - badano płaskorzeźby w kościołach, stare księgi, zaangażowano okrętowców, żeglugowców i historyków. Na tej podstawie Politechnika Berlińska stworzyła niezbędną dokumentację techniczną i wtedy port w Lubece oddał do dyspozycji pasjonatów magazyn, w którym  urządzono stocznię.<o:p></o:p>  <o:p></o:p>    Z Urzędem Pracy uzgodniono zatrudnienie do projektu młodych  bezrobotnych, przysposabiając ich jednocześnie do nowego zawodu. Jako mistrzów zaangażowano 15 emerytowanych rzemieślników. Łącznie, w ciągu 6 lat budowy &bdquo;Lisy von Lubeck”, przeszkolono 240 młodych pracowników. W pracach pomagało również wielu ochotników, którzy dla tej idei poświęcali swój wolny czas i siły.  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>    Celem zdobycia materiału do budowy statku wycięto w lubeckich lasach 170 wyselekcjonowanych, kilkusetletnich dębów. Dziobowe i rufowe deski poszycia wyginano, jak kiedyś, przy pomocy pary. Część podwodną statku obito miedzianą blachą. Na tej wyjątkowej stoczni odkuto ręcznie 8000  20-to centymetrowych gwoździ o grubości 14 mm, wykonano ponad 100 bloków do takielunku,  5-cio metrowej wysokości ster dębowy ze stalowymi okuciami, okorowano 40 metrowej wysokości grotmaszt i dwa krótsze pozostałe maszty, które  uprzednio przez 15 miesięcy moczono w wodzie, aby uniknąć ich spękania i uszyto pięknie zdobione żagle. Nawet 4,5 metrowa łódź ratunkowa została wykonana ręcznie.<o:p></o:p> W ubiegłym roku ukończono budowę i przy pomocy potężnego dźwigu karawelę zwodowano, a inicjatorkę budowy, panią Lisę Drager, poproszono by ochrzciła statek imieniem &bdquo;Lisa von Lubeck”.   <o:p></o:p>  <o:p></o:p>       Trasa pierwszej, tegorocznej podróży wiodła z Lubeki do Gdańska - przez Stralsund, Kołobrzeg i Hel. Załoga liczyła 14 osób wybranych z tych, co statek budowali. Karawelą dowodził Dieter Baars - emerytowany kapitan niemieckiej marynarki handlowej.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> Polska Mesa Bractwa Wybrzeża postanowiła zaaranżować pobyt załogi &bdquo;Lisy von Lubeck” w naszych portach, stąd mój pobyt na jej pokładzie. Zaokrętowałem, gdy weszła do portu w Kołobrzegu.  Przywitała mnie załoga w dojrza-łym wieku, dzielna, obyta z morzem, o mocnych dłoniach.<o:p></o:p> Wyszliśmy w morze i skierowaliśmy się na wschód. Za główkami portu postawiliśmy wszystkie żagle - manewry przebiegały sprawnie, a statek zachowywał się znakomicie.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> Była to chwila, na którą długo czekałem. Wreszcie, naocznie i namacalnie, mogłem zobaczyć jak żeglowały historyczne okręty, na których odkrywano świat! <o:p></o:p>  <o:p></o:p> Pełnym baksztagiem płynęliśmy 6,5 węzła, a &bdquo;Lisa” dostojnie kołysała się na fali. <o:p></o:p> Załoga, podzielona na dwie wachty, wymieniała się na pokładzie co 6 godzin.<o:p></o:p> Pomieszczenie dla załogi na karaweli stanowi wielka ładownia-kubryk. Po środku ogromny stół, po burtach bakisty, na których śpi załoga, a od strony rufy efektowny bar. Na czołowej ścianie duża pieczęć hanzatyckiej Lubeki, na wręgach deski z nazwiskami sponsorów i małe mosiężne tabliczki upamiętniające tych wszystkich, którzy dla statku pracowali. Następnego dnia zacumowaliśmy w porcie rybackim w Helu. W czasie manewrów pękła lina rufowa, łamiąc nogę jednemu z żeglarzy. Wypadek przyćmił dobre nastroje <o:p></o:p> i dopiero znakomita kolacja w portowej knajpie poprawiła nieco samopoczucie załogi. <o:p></o:p>  <o:p></o:p> Rano, przed wyjściem do Gdańska, statek odwiedził kontradmirał Czesław Dyrcz -znany żeglarz i dwukrotny kaphornowiec. Był to miły akcent postoju w tym porcie.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> O 1030 minęliśmy główki gdańskiego portu. Mijając pomnik Obrońców Westerplatte oddaliśmy salut banderą i godzinę później zacumowaliśmy przy gościnnym nabrzeżu Centralnego Muzeum Morskiego, gdzie XVI- wieczna karawela pasowała jak ulał.<o:p></o:p> Załogę w imieniu Prezydenta Miasta powitał pan Andrzej Radomski, wręczając flagę miasta Gdańska. <o:p></o:p>  <o:p></o:p> Załoga zwiedziła Centralne Muzeum Morskie, gdańską starówkę, wysłuchała koncertu w katedrze oliwskiej i wróciła na statek oczarowana urokiem i atmosferą miasta.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> Następnego dnia na pokładzie &bdquo;Lisy von Lubeck” złożył oficjalną wizytę Prezydent Miasta Gdańska, pan Paweł Adamowicz, któremu kapitan karaweli przekazał list burmistrza Lubeki zapraszający do bliższej współpracy.   <o:p></o:p>  <o:p></o:p> Wieczorem, w żeglarskim klubie &bdquo;Zejman”, spotkali się polscy i niemieccy żeglarze.  Grał gdański zespół szantowy &bdquo;Trzy Majtki”. Przy wtórze dobrej muzyki przeciągano linę, walczono na bomie, wbijano gwoździe w twardy pień.  Zabawa zakończyła się o trzeciej nad ranem przy kuflu piwa... w kubryku na &bdquo;Lisie”.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> W trakcie całego pobytu piękna karawela była otwarta dla zwiedzających gości. Załoga występowała we własnoręcznie szytych strojach z epoki i oprowadzała po wszystkich zakątkach statku.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> W niedzielę, 23 kwietnia 2006 roku o godzinie 1400 oddano cumy i statek pożeglował do macierzystej Lubeki.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> Kapitan - Dieter Baars: &bdquo;W ciągu 40 lat pracy na wszystkich morzach, po odwiedzeniu kilkuset portów - wizyta &bdquo;Lisą von Lubeck” w Gdańsku stanowiła dla mnie znaczące wyróżnienie. Jestem zaskoczony otwartością i życzliwością Gdańszczan. Zyskaliśmy tu wielu nowych przyjaciół.”<o:p></o:p>  <o:p></o:p> Członek załogi – Adam Jurgen: &bdquo;Gdańsk jest przepięknym miastem z życzliwymi ludźmi. Wieczorne zakończenie naszego postoju w żeglarskim klubie &bdquo;U Zejmana”  było wspaniałym przeżyciem. Mam nadzieję, że Polacy będą nas dobrze wspominać. Chętnie powrócę tu znowu i postaram się zabrać ze sobą mych rodaków z Lubeki”.<o:p></o:p>  <o:p></o:p> O pobycie w Gdańsku wypowiedzieli się  bardzo pozytywnie wszyscy członkowie załogi i postanowili włączyć Gdańsk do stałego planu rejsów &bdquo;Lisy von Lubeck”.     <o:p></o:p>  <o:p></o:p> A ja, ze swej strony, pragnę serdecznie podziękować tym wszystkim, którzy przyczynili się do tak dobrego wizerunku Gdańska.<o:p></o:p>  <o:p></o:p>                                                                                                                  Andrzej Drapella<o:p></o:p>                                                     <o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p> P.S.  Jak widać na przykładzie tej karaweli - dla niemieckich emerytów nie ma miejsca &bdquo;za falochronem” – jest za to aktywne życie, czas wspólnej żeglugi. Przykład warty zastanowienia.<o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>      Dane statku:<o:p></o:p> -  sygnał rozpoznawczy                    DKVI<o:p></o:p> -  MMSI numer                                 211 136 000<o:p></o:p> -    długość całkowita  35,90m<o:p></o:p> -    szerokość  9,30 m<o:p></o:p> -    wysokość od lustra wody  21,20 m<o:p></o:p> -    zanurzenie  2,86 m<o:p></o:p> -    DWT                                             193,6 T<o:p></o:p> -    BRT  164 TR<o:p></o:p> -    NRT  49 TR<o:p></o:p> -    ożaglowanie  276 m2<o:p></o:p> -    moc silnika  347 KM<o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>  <o:p></o:p>

Odp: tekst, który zapomniałem dosłać Edward Zając z dnia: 2008-04-09 09:24:24

a ajakie wyposażenie ? Bury Kocur z dnia: 2008-04-08 01:37:17

Odp: a ajakie wyposażenie ? Piotr Biały z dnia: 2008-04-08 09:00:27

w 2004 Marek Whitewhale Popiel z dnia: 2008-04-08 16:27:20